Համատեղությամբ գրված հոդվածներ

МОДЕРНИЗАЦИЯ МНОГОПОЛЯРНОГО МИРА: ПРОБЛЕМЫ ГЛОБАЛИЗАЦИИ В ПРОЦЕССЕ РАЗВИТИЯ ПРОЕКТОВ “ЕВРАЗИЙСКИЙ СОЮЗ” И “БОЛЬШОЙ БЛИЖНИЙ ВОСТОК”


Нынешний этап глобализации выдвинул необходимость конвергенции традиционного и сетевого геополитических подходов. В результате глобальной геополитической революции встала задача обеспечения эффективного функционирования многополярного мира как основы нового миропорядка.

В данном контексте представляется важным провести сравнительный анализ проектов “Евразийский Союз” и “Большой Ближний Восток”, поскольку процесс равития и модернизации данных проектов зависит судьба становления нового миропорядка.

Теракты 11 сентября 2001г. привели к активизации США на Ближнем Востоке. Уже в 2003г. администрация Дж. Буша представила проект «Большой Ближний Восток» (Greater Middle East Initiative), направленный на усиление геополитических позиций США в этом регионе. В 2011г., РФ, значительно укрепившаяся после кризиса 90-ых г.г. 20в., также выдвинула в форме Евразийского Союза проект укрепления собственных геополитических позиций, в том числе, на определенных территориях, включенных в проект «Большой Ближний Восток» (ББВ). Читать далее

Реклама
Categories: Համատեղությամբ գրված հոդվածներ, Ռուսերեն հոդվածներ, Քաղաքագիտական հոդված | Оставьте комментарий

Ինքնակառավարման գերակայությունը Գրիգոր Նարեկացու ճանաչողության հայեցակարգում


Գրի­գոր Նա­րե­կա­ցին (951-1003)` որ­պես հայ­կա­կան Վե­րածնն­դի գա­ղա­փա­րա­խոս, ապ­րել և ստեղ­ծա­գոր­ծել է Բագ­րա­տուն­յաց և Արծրուն­յաց թա­գա­վո­րութ­յուն­նե­րի տի­րա­պե­տութ­յան մի այն­պի­սի ժա­մա­նա­կա­շրջա­նում, երբ հա­յե­րի դեմ Բյու­զան­դա­կան կայս­րութ­յան դա­վե­րը զու­գակց­վում էին ա­րա­բա-բյու­զան­դա­կան հո­վա­նա­վո­րութ­յու­նը վա­յե­լող ա­ղան­դա­վո­րա­կան շար­ժում­նե­րով: Այս­պի­սի սո­ցիալ-քա­ղա­քա­կան, բա­րո­յա­հո­գե­բա­նա­կան և մշա­կու­թա­յին տրոհ­վա­ծութ­յան պայ­ման­նե­րում Նարե­կա­ցին իր ճա­նա­չո­ղութ­յան հա­յե­ցա­կար­գի հիմ­քում դրեց ինքն­ակա­ռա­վար­ման գե­րա­կա­յութ­յու­նը` փոր­ձե­լով հա­մա­կարգ­ված պա­տաս­խա­նել հետևյալ հար­ցե­րին. արդ­յո՞ք ­միջմ­շա­կու­թա­յին տա­րա­ծութ­յուն­նե­րում գտնվող մար­դիկ ի­րենց պաշ­տա­մուն­քով, հա­վա­տով և ապ­րած ընդ­հա­նուր կյան­քով կա­րո­ղա­նում են ինք­նա­հաս­տատ­վել, ինք­նադրսևոր­վել և ինք­նաի­րաց­վել, թե՞ նրան­ցից յու­րա­քանչ­յու­րը, ի­րա­վի­ճա­կով պայ­մա­նա­վոր­ված, գոր­ծո­ղութ­յուն­ներ է կա­տա­րում՝ չհաս­կա­նա­լով մար­դու գե­րա­գույն էութ­յու­նը՝ ա­րա­րել, ստեղ­ծել, ինք­նա­ճա­նա­չո­ղութ­յան մի­ջո­ցով ապ­րել Բարձր­յա­լի շնոր­հած կյան­քը:

Գր. Նա­րե­կա­ցին` ժա­մա­նա­կի փայ­լուն կրթութ­յուն ստա­ցած փի­լի­սո­փան, քա­ղա­քա­գե­տը, ան­տիկ և քրիս­տոն­յա բնագ­րե­րի զու­գա­միտ­ման օգ­նութ­յամբ ու­սում­նա­սի­րում է Մար­դուն՝ մի նոր աս­տի­ճա­նի բարձ­րաց­նե­լով նեոպ­լա­տո­նա­կա­նութ­յու­նը: Читать далее

Categories: Համատեղությամբ գրված հոդվածներ, Քաղաքագիտական հոդված | Метки: , , | Оставьте комментарий

Կրթության որակի կառավարման գործընթացի գնահատման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում


Հոդ­վա­ծագիրներն այն կար­ծիքին են, որ հա­մընդ­հան­րաց­ման մար­տահ­րա­վե­րին պա­տաս­խա­նե­լու հիմ­նա­կան պայ­մա­նը մրցու­նակ կադ­րերի պատ­րաս­տումն է, կադ­րեր, ո­վքեր կկա­րո­ղա­նան նո­րա­րա­րական մո­տե­ցում­ներ ցու­ցա­բե­րել ՀՀ-ում առ­կա հիմ­նախն­դիր­նե­րի լուծ­ման գոր­ծըն­թա­ցին և կան­խա­տե­սել ա­պա­գա­յի կա­ռա­վար­ման տեսլականնե­րը:

Նո­րա­րա­րա­կան մո­տե­ցում­նե­րը հնա­րա­վո­րութ­յուն են տա­լիս իրա­կա­նաց­նել հե­տա­զո­տա­կան աշ­խա­տանք­ներ և­ ախ­տո­րո­շիչ մի­ջո­ցա­ռում­ներ, ո­րոնք կան­խում են կրթութ­յան ո­րա­կի անկ­ման գոր­ծըն­թա­ցը: Հե­ղի­նակ­նե­րի կար­ծի­քով, այդ գոր­ծըն­թա­ցում գե­րա­կա դեր ու­նի Կառա­վա­րութ­յու­նը, ո­րը «լավ կա­ռա­վա­րում» սկզբունքով բարձ­րաց­նում է կրթա­կան հա­մա­կար­գի արդ­յու­նա­վե­տութ­յու­նը: Արդ­յուն­քում ՀՀ-ն կ­դառ­նա այն ա­ռանց­քը, ո­րի շուրջ ձևա­վոր­վող «­Հայ­կա­կան աշ­խար­հը» կին­տեգր­վի հա­մընդ­հան­րաց­ման տա­րածքին` կան­խե­լով տա­րաբ­նույթ ան­ներ­դաշ­նակ տե­ղե­կատ­վա­կան պա­տե­րազմ­նե­րը:

Հե­ղի­նակ­նե­րը, ըստ բու­հի դա­սա­խո­սի աշ­խա­տան­քի ո­րա­կի, կա­ռա­վա­րու­մը պայ­մա­նա­կա­նո­րեն բա­ժա­նել են հմտութ­յուն­նե­րի չորս խմբի (կա­ռա­վար­չա­կան, ման­կա­վար­ժա­կան, հո­գե­բա­նա­կան, մաս­նա­գի­տա­կան): Այս նկա­տա­ռում­նե­րով ա­ռանձ­նաց­վել են մշտադի­տարկ­ման (մոնիթորինգի) հետև­յալ օբ­յեկտ­նե­րը՝ սպա­ռող­նե­րի պա­հանջ­նե­րի ար­դիա­կա­նաց­ման ծրագ­րում, ծա­ռա­յութ­յուն­նե­րի մա­տուց­ման գոր­ծըն­թա­ցի նա­խագ­ծում, ծա­ռա­յութ­յուն­նե­րի իրա­կա­նա­ցում, արդ­յուն­քի ա­պա­հո­վում և­ ո­րա­կի գնա­հա­տում, մա­տուց­վող ծա­ռա­յութ­յուն­նե­րից բա­վա­րար­վա­ծութ­յան մա­կար­դա­կի բարձ­րա­ցում:

 

Հա­մընդ­հան­րա­ցու­մը մար­տահ­րա­վեր է նե­տել ար­դի հա­սա­րա­կութ­յա­նը, ո­րին հա­մա­կարգ­ված պա­տաս­խա­նե­լու հիմ­նա­կան պայ­մա­նը մրցու­նակ կադ­րեր պատ­րաս­տումն է, կադ­րեր, ովքեր կկա­րո­ղա­նան նո­րա­րա­կան մո­տե­ցում­ներ ցու­ցա­բե­րել առ­կա հիմ­նախն­դիր­նե­րի լուծ­ման գոր­ծըն­թա­ցին և կան­խա­տե­սել ա­պա­գա­յի կա­ռա­վար­ման մար­տահ­րա­վեր­նե­րը` հեն­վե­լով հա­մընդ­հա­նուր, ու­նի­վեր­սալ գի­տե­լի­քի վրա: Որ­պես ար­դի հա­սա­րա­կութ­յան գոր­ծառ­ման գե­րա­կա­յութ­յուն` գի­տե­լի­քի կա­ռա­վա­րու­մը իր յու­րա­հատ­կութ­յամբ և հա­մընդ­հան­րու­թյամբ պայ­մա­նա­վո­րում է տե­ղե­կատ­վա­կան հա­սա­րա­կութ­յան բնույ­թը [1, с. 493-494]: Читать далее

Categories: Համատեղությամբ գրված հոդվածներ, Քաղաքագիտական հոդված | Метки: , , , , , , | Оставьте комментарий

Պետության ինստիտուտի կերպափոխումը հետարդիականության անցման գործընթացում


Հոդվածում ու­սում­նա­սիր­ված է պե­տութ­յան ինս­տի­տու­տի ար­դի կեր­պա­փո­խում­նե­րը` պայ­մա­նա­վոր­ված հե­տար­դիա­կան տար­րա­միտ­ված և­ ա­նո­րո­շութ­յուն­նե­րով հղի ան­ցում­նե­րով: Վեր­ջին­ներս էլ, հե­ղի­նակ­նե­րի կար­ծի­քով տե­ղե­կատ­վա­հա­ղոր­դակ­ցա­կան ցան­ցե­րի գոր­ծառ­ման պայ­ման­նե­րում կան­խո­րո­շել են քա­ղա­քա­կան, սո­ցիա­լա­կան, տնտե­սա­կան և ռազ­մա­վա­րա­կան կա­ռա­վար­ման բա­ցա­ռի­կութ­յու­նը: Պայ­մա­նա­վո­րե­լով հետ­խորհր­դա­յին տա­րած­քում նոր ան­կա­խա­ցած պե­տութ­յուն­նե­րի (նաև ՀՀի) ձևա­վոր­ման, զար­գաց­ման և կեր­պա­փոխ­ման ա­ռանձ­նա­հատ­կութ­յուն­նե­րը՝ ու­սում­նա­սիր­ված է վեկ­տո­րա­յին և բազ­մա­վեկ­տո­րա­յին զար­գաց­ման մար­տահ­րա­վեր­նե­րի բազ­մա­կող­մա­նիութ­յու­նը: Հե­ղի­նակ­նե­րի կար­ծի­քով այս բազ­մա­շերտ ար­ժե­քա­բա­նութ­յան մեջ, ո­րը Պլա­տո­նից ձգվում է մինչև Հե­գել, Կանտ և մեր օ­րե­րը պե­տութ­յան ինս­տի­տու­տը ու­սում­նա­սի­րել են որ­պես հան­րա­յին շա­հի մարմ­նա­վո­րում և­ անվ­տան­գութ­յան երաշ­խա­վոր: Ա­ռա­ջարկ­ված է պե­տութ­յան ինս­տի­տու­տի կեր­պա­փո­խու­մը հե­տար­դիա­կա­նութ­յան անց­ման պայ­ման­նե­րում ու­սում­նա­սի­րել ար­դա­րութ­յուն, ա­զա­տութ­յուն և սահ­մա­նա­դրութ­յու­նից՝ սահ­մա­նադ­րա­կա­նութ­յուն անց­ման հաս­կա­ցութ­յուն­նե­րի գոր­ծառ­ման տի­րույթ­նե­րում:  

Պե­տութ­յան ծա­գու­մը մարդ­կութ­յան զար­գաց­ման օ­րի­նա­չափ գործ­ըն­թաց է: Դ. Կո­լան պե­տութ­յան ծագ­ման վե­րա­բեր­յալ գրում է. «­Պե­տութ­յու­նը (Etat) լա­տի­նա­կան ծա­գում ու­նե­ցող stare բա­ռից է` իր մեջ նե­րա­ռում է կա­յու­նութ­յան և հիմ­նա­կա­նութ­յան գա­ղա­փա­րը: «­Պե­տութ­յուն» հաս­կա­ցութ­յու­նը (հուն. Polis), ո­րը միա­ժա­մա­նակ նաև քա­ղաք է կամ (koinonia politike)՝ քա­ղա­քա­ցիա­կան և քա­ղա­քա­կան, հա­սա­րա­կա­կան, լա­տի­նա­կան՝ (Imperium) կայս­րութ­յուն, իշ­խա­նութ­յուն, իսկ տի­րո­ջն են­թա­կա (dominium), քա­ղաք՝ Civitas, Urbs, այս­տե­ղից էլ՝ հան­րա­յին գործ (res publica)»: Պ­լա­տո­նը պե­տութ­յունն ըն­կա­լում էր որ­պես ար­դա­րութ­յան կա­ռա­վա­րիչ [1, с. 282]: Читать далее

Categories: Համատեղությամբ գրված հոդվածներ, Քաղաքագիտական հոդված | Метки: , , , , , , , , , , , , , , , | Оставьте комментарий

Блог на WordPress.com.