Monthly Archives: Ноябрь 2015

ԱԶԳԱՅԻՆ ՄՏԱՀԱՅԵՑՈՂՈՒԹՅՈՒՆԸ (ՄԵՆԹԱԼԻՏԵՏ) ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԷԼԻՏԱՅԻ ՎԱՐՔԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՈՒՄ


Լեոնիդ Ազգալդյանի հիշատակին

 

Քաղաքական գործընթացը քաղաքական համակարգի ինքնակազմակերպման, գործառնության ու արդիականացման և այլ համակարգերի հետ փոխհարաբերու­թյունների ժամանակ ի հայտ եկած գործողությունները համակարգող համալիր ամբողջություն է։ Որպես բազմաշերտ երևույթ՝ քաղաքական գործընթացը տարածության և ժամանակի մեջ դրսևորվող փոփոխական մեծություն է։ Այս նկատառումներով էլ նրա բնույթը ժողովրդավարական անցման պայմաններում գտնվող հասա­րակություններում պայմանավորված է ոչ միայն ինստիտուցիոնալ կարգով ընդունված քաղաքական որոշումներով, այլև կառավարող ընտրանու (էլիտայի) կողմից այն իրատեսորեն իրականացնելու հնարավորության օգտագոր­ծմամբ: Հայաստանում, ինչպես նաև ժողովրդավարական անցման պայման­ներում գտնվող ցանկացած երկրում, քաղաքական գործընթացը ծայրաստիճան բարդ, բազմաշերտ և հակասական է: Ժողովրդավարական անցման պայմաններում գտնվող հայ իրականության մեջ քաղաքական գործընթացի վրա գերակա ազդեցություն ունեն նախ «վազող արդիականացման» բնութագրիչները, ապա ժողովրդա­վա­րաց­ման մի շարք կարևոր նախադրյալների (տնտեսական, մշակութային, իրավական) բացակայությունը : Այս ամենն էլ փոխհատուցվում են քաղաքակա­նության դերակատարների իրավիճակային վարքաբանությամբ։ Դա էլ, որոշելով քաղաքական գործընթացի բնույթը՝ ժողովրդավարացող երկրներին հանգեցնում է քաղաքական զարգացման ճգնաժամերի (բաշխման, շարժունակության, մասնակցու­թյան, ինքնության և լեգիտիմու­թյան)։ Դրանց արդյունավետ հաղթահարումը, համաձայն Ս. Հանթինգթոնի, բացի ինստի­տու­ցիոնալ փոփոխություններից, ենթադրում է ինչպես անձի քաղաքական սոցիալա­կանացման որոշակի աստիճան, քաղաքական, քաղաքացիական և սահմանադրական մշակույթի առկայություն, այնպես էլ ազգային մտահայեցողության հաշվառում, քանի որ միտքը չունի գաղտնիք, որ վարքը երևան չբերի ( Գյոթե) ։ Читать далее

Реклама
Categories: Uncategorized | Оставьте комментарий

Создайте бесплатный сайт или блог на WordPress.com.